Wat maakt het verschil?
Door: Yvonne
Blijf op de hoogte en volg Yvonne
15 September 2025 | Indonesië, Batavia
Wat maakt het verschil?
Onze tocht van drie weken door Centraal en West Java is bijna ten einde. Japan staat voor de deur. Maar eerst een terugblik. We startten in Jakarta, vlogen naar Yogyakarta en verbleven in Pleret op het platteland. Reisden via Magelang, in de nabijheid van de Borobudur, naar Wonosobo bij het Dieng plateau. Vervolgens hadden we een speeddate in de vissersplaats Cilacap. Eindelijk in Pangandaran aan de Indische Oceaan aangekomen stond een bezoek aan natuurfenomenen gepland. Het stortregende, het bezoek viel letterlijk in het water. Ook dit land ontkomt niet aan de klimaatverandering. Het begin van het regenseizoen is onvoorspelbaar geworden. Het is net zoals thuis: buienradar is van de ´wap´ en enige flexibiliteit van voorgenomen plannen is vereist. De tocht ging verder via Garut, Bandung en terug naar Jakarta.
Het verkeer is hier hectisch en chaotisch, veroorzaakt door de vele scooters en lichte motoren. Het is net een mierenhoop. Iedereen kijkt alleen voor zich en let niet op achteropkomend verkeer. Er staan weinig verkeerslichten. Vrijwillige verkeersregelaars regelen voor een roepie dat je voorrang krijgt. Het zijn het mannen zonder baan en inkomsten. Op deze manier kunnen ze nog eten kopen voor hun gezin. De economie draait hier slecht en het werkloosheidspercentage is hoog. Japan is de belangrijkste investeerder in deze archipel. De scooter is een multifunctioneel voertuig. Vaak volgepakt met gezinnen, borstels, groentes, vissen, kippen en ander koopwaar. Het zijn net gemotoriseerde marskramers. En er zijn zelfs keukentjes opgebouwd. Want in dit land kun je de hele dag voedsel bereiden en eten. De straten vormen een keten van kleine eetkraampjes, gammele karretjes met op hout stookte soep en venters met een juk waar kastjes met gebakken tofu in zit. Langs de weg wordt nog uitbundig gevlagd. Want 80 jaar bevrijding wordt hier nadrukkelijker, met rood/witte versieringen, gevierd dan bij ons. Het is geen wonder want de bevrijding van de Jappen en uiteindelijke de eeuwen van koloniale overheersing wordt hier echt als bevrijding gevoeld. Het is de start van een eigen natie. Van wrok tegen Nederlanders merken we niets. Integendeel, waar ter wereld zijn de mensen zo vriendelijk als hier? Er zijn momenteel groepen die kritische kanttekeningen plaatsen bij een door hen genoemde nieuwe overheersing. Er is kritiek op de huidige president die de politiek van Soeharto lijkt voort te zetten. Ze betichten de parlementsleden ervan dat ze zich verrijken met overheidsgelden en stellen de corruptie aan de kaak. We verblijven nu in het centrum van Jakarta. Bij aankomst werd de onderzijde van onze auto met spiegels gescand. Want we zouden explosieven mee kunnen smokkelen. Tja, dan zouden we ons koloniale verblijf op kunnen blazen! In de nabijgelegen parken zijn legerkampementen opgeslagen. Om eventuele demonstraties de kop in te drukken staan ze paraat. Terwijl dit beschrijf realiseer ik dat m’n woorden zorgvuldig moet kiezen.
Er heerst veel armoede. Het land is overbevolkt. Om dat tegen te gaan heeft men een twee-kind politiek. Dit betekent dat je alleen voor 2 kinderen een kind toeslag en vergoeding voor hoger onderwijs van de overheid ontvangt. De koers van de huidige en voorgaande regeringsleiders is er ook op gericht om het islamitische geloof leidend te laten zijn. 95% van de bevolking is onderhand moslim. Er staan ongelofelijk veel moskeeën die tegelijk 5x per dag luid in gebed gaan. ’s Nachts om 4 uur krijgen we een ‘wake-up call’. Want er staan er altijd wel wat in de buurt. Zelfs als je denkt dat je hoog en droog in de bergen zit. Vergeet het maar, want achter de gemoedelijk uitziende jungle staat voor de kleinste gemeenschap een gebedshuis. De vrouwen lopen hier bijna allemaal met een hoofddoek op. Daaronder wordt jeans en t-shirt getolereerd. De mannen dragen niets wat op de islam duidt. Daarentegen zijn de schoolmeisjes streng islamitisch gekleed; lange jurken met lange mouwen en hoofddoek cape op. Er wordt gezegd dat de jeugd op school geïndoctrineerd wordt.
Omdat je zelf niet hoeft te rijden zoeft de omgeving aan je voorbij. Op de talloze rijstvelden werken mensen. Geen machine komt er aan te pas bij het binnen halen van de rijst. De wat vermogende boer kan na het oogsten de rijst door een machine halen om de korrels op te vangen en van het vliesje te ontdoen. Maar menig landarbeider slaat nog zelf met de hand de kostbare rijstkorrels uit rijsthalmen. De iets grotere rijstboeren zijn verenigt in een corporatie en kunnen een machine huren. Ieder stukje vlak land in Centraal en West Java is bebouwd met rijst, groente of een huisje. Maar wat overheerst is het groene landschap met sawa’s, palmen, bananenbomen en gigantische ‘kamerplanten’. Het is niet voor niets de gordel van smaragd.
Morgen reizen we door naar Japan. Over drie weken zijn we weer terug in Indonesië. Maar dan in de Molukken.
-
15 September 2025 - 07:59
Anita:
Yvonne en Jan ,een mooie reis door Japan. Dat zal wel totaal anders gaan zijn dan op Bali en Java. Mooi vooruit zicht.
-
15 September 2025 - 08:22
Richard :
Een mooie, beeldende samenvatting van jullie reis tot nu toe
-
15 September 2025 - 09:53
Hans:
Wat een mooie sociologische impressie. Benieuwd of je over Japan ook zoveel te weten komt. Goede reis naar Japan
-
15 September 2025 - 12:12
Hans:
Mooi om nu ook de foto's erbij te zien
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
