Japan-een cultuurschok
Door: Yvonne
Blijf op de hoogte en volg Yvonne
18 September 2025 | Japan, Osaka
Japan-een cultuurschok
Het hectische, chaotische, arme, onderontwikkelde en beperkt hygiënische Indonesië ligt, na een lange dag reizen, achter ons. Het is een afscheid voor drie weken. We stappen Japan binnen; een totaal andere onbekende wereld. Gisteravond laat bereikten we Osaka. Het vliegveld is gebouwd in zee. Al binnen enkele minuten word ik geconfronteerd met een gigantisch taalprobleem. Europeanen hebben geen visum nodig en leg ik dus mijn paspoort op de desk van de douanebeambte. Hij kijkt mij vragend aan en mompelt iets in het Japans. Schouderophalend kijk ik hem aan. Dan wijst hij op een QR code. Die heb ik niet. Hij zwaait met z’n arm in een richting. Ik sta kennelijk niet in de goede rij. Dus schuif ik iets op. Op afstand zwaait hij weer. Ik zwaai ook naar hem. Maar dan als teken dat ik niet weet wat hij bedoelt. Enfin dan maar de volgende rij. Ook dat is niet de bedoeling. Jan was inmiddels ook uit een rij bij een loket gebonjourd. En dan valt het kwartje of in dit geval de yen: we moeten een briefje invullen met wat standaard gegevens. Hè, hè, in combinatie met het paspoort worden we nu wel toegelaten. Mijn slaperige hoofd wordt overdonderd door al die Japanse tekens. De Engelse taal is ver te zoeken. We verlaten de efficiënt georganiseerde luchthaven op zoek naar een taxi. Geen probleem, daar staat een elektrische auto met een alleraardigste niet Engels sprekende chauffeuse voor in de rij. Het enige wat we kunnen communiceren is de naam van het hotel. De taxi is voorzien van allerlei moderne navigatieapparatuur, andere intrigerende apparaten en een goed werkende airco. Op dit tijdstip, 22.30 uur, is het nog 31 graden. Een kwartier later stappen we de kamer op de zestiende verdieping binnen. Alle laden staan open ten teken dat je direct ziet wat je in huis hebt. Zelfs een witte kimono-pyama en verschillende soorten groene thee liggen klaar. Jan zet meteen de airco in deze oververhitte kamer aan. Tot overmaat van ramp ga ik op een voorverwarmde wc bril zitten. Wie heeft dit bedacht? Aan de zijkant in een armleuning zie ik allerlei knopjes met Japanse tekens. Zelfs in de wc pot is verlichting ingebouwd. Gezien ik behoorlijk dizzy ben van een hele dag reizen kruip ik gauw maar onder de lakens. Ik plof hard met m’n hoofd op een met rijst gevuld kussen. En maar hopen dat we met het ontbijt op de 54 ste verdieping morgen uit de voeten kunnen. Ik sluit mijn ogen en droom weg. Japan, dat wordt een belevenis en een uitdaging.
-
18 September 2025 - 11:13
Richard :
Een wereld van verschil
-
18 September 2025 - 13:08
Anita:
Wauw !!!!!
-
18 September 2025 - 18:32
Hans:
De taalbarrière is toch een ding. Wonderlijke wereld.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
