Fuji was even foetsie
Door: Yvonne
Blijf op de hoogte en volg Yvonne
25 September 2025 | Japan, Fujikawaguchiko
Fuji was even foetsie
Vandaag rijden we richting Tokyo. Via een smalle binnenweg bereiken we in Lida de tolweg. De borden met plaatsaanduidingen zijn tweetalig. Maar de overige verkeersborden niet. Wel worden cijfers in het Japans op een voor ons herkenbare wijze aangegeven. Het is af en toe gokken wat er wordt bedoeld. We rijden richting het noorden. Maar dan begint het enorm te plenzen. Gelukkig karren we voortdurend door goed onderhouden tunnels en houden het dus regelmatig droog. Tot nu toe is het gebied dat we doorkruizen behoorlijk bergachtig. De Japanners hebben waarschijnlijk uit efficiëntie overwegingen veel tunnels gebouwd. Het ´Nederlandse‘ weer brengt me in gedachten terug naar huis. Hoe zit het met de tuin? Beginnen de bladeren op Twickel al te verkleuren? Terwijl Jan rijdt kijk ik dromerig door het raampje vol regendruppels. Ook hier doet de herfst zijn intrede. Japan is zo fameus om de schitterende gekleurde herfstbladeren. Ze beginnen heel spaarzaam te verkleuren. De bewolking hangt vandaag laag en veroorzaakt druilerige weer. We parkeren bij een tankstation om in de auto een broodje te eten. Snel tussen de regendruppels door schiet ik het winkeltje in. Binnen een mum van tijd sta ik met pakjes melk in mijn handen. Verpakking lijkt op die van de Nettorama, het is blauw en er staan niet te lezen tekens op. Ik neem de gok en leg wat munten op de toonbank. De kassière gebaart dat ik moet afrekenen. Het duurt even voor dat ik haar begrijp. Zij telt het bedrag op, voert het in een apparaat en ik moet de munten aan mijn kant van de toonbank in gleuven stoppen. Het is net een fruitautomaat. Er rollen weer nieuwe muntjes uit. Zelfs met gaten er in. Volgende keer moet ik toch zorgen dat ik met gepast geld betaal. Zo langzamerhand puilt mijn portemonnee met dat kleine geld uit.
Na vijf uur rijden, rond drie uur in de middag, bereiken we in de regen Fujikawaguchiko. Een plaats met de highlight: de Mount Fuji. Eindelijk, nu wil ik met eigen ogen wel dat plaatje uit dat boekje zien. Teleurgesteld tuur ik in de gewenste richting; helaas, de Mount Fuji is vandaag foetsie. Het enige wat we zien is nevel en laag hangende bewolking.
De volgende ochtend worden we gewekt door de zon die door de dunne gordijnen de kamer inschijnt. Tot nu toe moeten we overal aangeven hoe laat je wilt ontbijten. Ik werp een blik om mijn horloge. We hebben nog tijd om even naar het dakterras van het hotel te lopen. Zou hij er zijn? Ja, daar is ie dan: de Mount Fuji- alleen zonder sneeuw. Ik realiseer me dat er een geweldige marketing achter zit. Op alle plaatjes zie je hem afgebeeld met sneeuw. We besluiten om na het ontbijt een rondje rond het meer te lopen. In de hoop om toch nog de witte top van de populaire oude vulkaankegel van een andere kant te ontdekken. Immers ik wil niet het natuurfenomeen, de eeuwige witte punt, missen. Nou ook bij dit wereldwonder verdwijnt de top als sneeuw voor de zon.
-
25 September 2025 - 16:06
Ton:
Mooi verslag Yvonne. Er is hier de laatste paar weken heel wat regen gevallen dus jullie tuin zal geen last van droogte hebben [e-1f603]. Kun je in Japan niet gewoon met pin en/of contactloos betalen?
-
28 September 2025 - 14:13
Richard :
Herfst en Fuji rijmen ook niet op elkaar.
-
28 September 2025 - 20:39
Ed:
Al die muntjes heel simpel op te lossen: ik gaf mijn portemonnee gewoon aan de dame bij de kassa, even glimlachen en buiging en mevrouw pakt alles keyrig wat ze moet hebben er uit. Heus jerwordt geen yen te veel uit de muntvoorraad gehaald. Ik heb dan ook dat men de munten omzet in een bankbiljet. In Japan wordt je niet opgelicht.Ed
-
30 September 2025 - 16:33
Hans:
Kan eindelijk weer een verslag lezen. We lopen wat achter, maar we blijven jullie volgen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
