De doos van Pandora
Door: Yvonne
Blijf op de hoogte en volg Yvonne
26 Oktober 2025 | Indonesië, Ternate
De doos van Pandora
Zal ik de doos met herinneringen en gesloten ervaringen uit de jeugd openen of niet? De reis naar de Molukken is de sleutel van die doos waar ervaringen uit mijn jeugd in zijn opgesloten. De nieuwsgierigheid, net zoals bij Pandora, wint het. De hoop die bij haar in de doos was blijven zitten lag bij mij er al buiten. Daarom kon ik op zoek naar positieve confrontaties. Wat ik ontdekte zijn waardevolle flashbacks, memories die boven komen drijven en confrontaties met het Nederland van toen en nu.
Toen we op het ‘Robinson Crusoe’ eiland belandden klom één van de vissers lenig en razendsnel in een palm. Kijkend naar de lenige man dwalen mijn gedachten af naar het verleden. De jongetjes waar ik mee speelde, in het woonoord in het bos bij Ommen, waren net aapjes. Ook zij zaten zo in de hoogste boom. Daar stond ik dan als Hollandse kleuter. Blij dat ik was dat ik een koprol kon maken. Maar wel jaloers dat ik niet bij hen kon komen.
Op deze eilanden hoort muziek bij het leven. De melancholische dragende langzame zang lijkt met de golven van de zee mee te gaan. Wandelend over het zandpad, onder de schaduwrijke bomen met de kabbelende zee op de achtergrond, dein ik mee op de melodieën. En weer dwalen mijn gedachten af naar de intense familiaire avonden in het woonoord. Daar waar we een grote familie waren. Daar waar het samen eten aan lange tafels centraal stond. Waar ik de rijstafel leerde kennen. Waar pa en ma mij bijbrachten dat een andere cultuur gelijkwaardig is.
Op het vliegveld bij het vertrek van Ambon naar Ternate wordt iets onverstaanbaars omgeroepen. Iedereen gaat serieus en stilletjes opstaan. Wij kijken elkaar verbaasd aan. En dan wordt het volkslied ingezet en zingt iedereen mee. Uit volle borst zou ik niet zeggen. Plots krijg ik een déjà-vu. Ik herinner mij dat in de vijftiger jaren het hijsen van de vlag met het staande zingen veelvuldig voorkwam bij bijzondere gelegenheden op het kamp. De reis door de Molukken werpt bij mij vragen op. Geregeld struin ik internet af om antwoorden te krijgen op vragen over het verleden van de Molukkers. Het wordt nog eens gestimuleerd door ontmoetingen met mensen die de roots van hun ouders in dit deel van Indonesië bezoeken. In de gesprekken informeer ik in welk kamp zij ooit hebben gewoond. In 1951 kwam een groep in het woonoord Eerde aan. De bevolking van Ommen bereidde een warm welkom voor. Het dorp werd in Molukse stijl opgetogen en men at gezamenlijk. De nieuwkomers werden met open armen ontvangen. Toen ik dat las werd ik heel verdrietig. Wat is een groep Nederlanders toch diep gezakt. Wat wordt er in de politiek toch veel gesproken over die groep allochtonen die niet welkom is. We kunnen nog iets van het verleden leren. In het museum in Ambon stad zag ik een foto van minister president Lubbers die een convenant sloot in 1986. Er werden 1200 banen voor de groep Molukkers door de overheid gegarandeerd. Ja, ik vergeet de treinkaping niet. Die veel impact had op de Nederlanders maar ook in ons gezin waarin ik werd grootgebracht. De details en achtergrond laat ik in de doos zitten. Het blijft voor ons lastig om in te leven in het verlangen van deze bevolkingsgroep. Waarom wil een volk in ballingschap graag haar eigen stuk beloofde land en terug in welvaart en ontwikkeling? Want wat we hier gezien hebben is enerzijds romantisch en mooi maar heeft een keerzijde. Wij zijn blij dat ons wiegje aan de andere kant van de evenaar heeft gestaan. Na deze conclusie gaan we nu op reis door Sulawesi. Op zoek naar nieuwe avonturen.
-
26 Oktober 2025 - 15:27
Hans:
Mooie samenvatting van vroeger en nu, Fijne tijd in Sulawesi
-
27 Oktober 2025 - 07:23
Richard :
Ik zou wensen dat neerdere lijsttrekkers dit verslag zouden lezen. En dan te bedenken dat Feert W van Indonesische komaf is. Overigens een mooie parallellie russen de zang en de golven!
-
27 Oktober 2025 - 07:24
Richard :
Correctie: Feert W = Geert W
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
