Verjaardag op Bali
Door: Yvonne
Blijf op de hoogte en volg Yvonne
13 November 2025 | Indonesië, Ubud
Verjaardag op Bali
Het is vandaag 8 november. De slingers komen weer onder uit de koffer tevoorschijn. Buiten onder de authentieke overkapping van ons Balinees huis hang ik gekleurde plastic slingers op. Aan ene de kant rijg ik het uiteinde door het fraai met de hand uitgesneden houtwerk. De andere kant strik ik vast aan een oude hangende petroleumlamp met spaarlamp. Nog snel het blauwe lint met ´Birthday boy´ op de ligbank draperen. Binnen prik ik met m’n borduurnaalden een papieren slinger aan het muskietennet van het hemelbed. En de jarige….ligt heerlijk in bed het tafereel gade te slaan. De cadeaus worden uitgepakt en dan kruipt deze jarige job uit het houten hoge Balinese bed. Want hij wist gisteren een fles bubbels te bemachtigen. Na een nachtje koelen wordt de fles bij het ontbijt ontkurkt. Iedere ochtend wordt het ontbijt op ons overkapte terras geserveerd. Idyllisch ontbijten met het uitzicht op de rijstvelden in een klein gehucht net buiten Ubud. Jan kijkt al uit naar zijn verjaardagdiner van vanavond. Gisteren heeft hij bij het restaurant Kubu, op een half rijden vanaf onze standplaats, gereserveerd. Fine dining op z’n Balinees. “Ik wil wel eens echt Indonesisch op een hoger level eten”, zei hij thuis. Dus vandaag geen nasi goreng.
Het is 18 uur en we staan spik en span klaar om met een shuttle van ons verblijf naar het eethuisje te worden weggebracht. Nog voor de donkerte invalt arriveren we bij het restaurant. Althans dat denken we. We stappen uit en een alleraardigste dame vraagt voor welk restaurant we een reservering hebben. Ze hebben er blijkbaar meerdere. “Aha, Kubu At Mandapa, wacht hier dan maar even op dat houten bankje onder de overkapping.” Hmm, ik frons mijn voorhoofd en hoop dat het goed komt. Daar zit ik dan in mijn zelfgemaakte lange batik jurk. Enkele minuten later staat er een meerpersoons-golfkar voor ons. Of we even willen instappen. Weer vraag ik mij af wat er staat te gebeuren. Hebben we een eetgelegenheid op een golfterrein geboekt? En dan gebeurt het. Wel dalen met de geruisloze kar bocht na bocht af. Over een smal betegeld pad door een groene oase die schaars verlicht is. Steeds verder naar beneden, tussen fonteinen door. In deze minuten heb ik een gevoel dat er geen einde aankomt. Waar zijn we beland en waar gaan we naar toe? En dan is er licht aan het einde van de laatste bocht. We zijn naar mijn gevoel wel honderd meter gedaald. Drie dames in sarong gekleed begroeten ons terwijl we zo gepast mogelijk uit het lange golfkarretje stappen. Het duizelt mij even door de luxe atmosfeer waarin we terecht zijn gekomen. Dit hadden we op de website, toen we boekten, niet gelezen. Opgetogen lopen we achter de dame aan terwijl we telkens van niveau en richting veranderen. Nog drie treden naar beneden en dan staat daar de tafel voor twee: in een enorme omgekeerde rieten mand met een breed kijkvenster. Buiten de privé bamboe cocoon zie ik een groene oase aan de oever van de Ayung rivier met stroomversnellingen. Wat een feeërieke omgeving! En dan moet het dineren nog beginnen. Het ene gerecht is nog creatiever opgebouwd dan het andere. Wat een feest. Deze kok werkt alleen met lokale verantwoorde producten. No waste, sustainable gastronomie en alles wat goed is komt voorbij. En onze jarige Job? Die geniet volop van zijn verjaardag maal. Na negen gangen met uitstekende gerechten is het sprookje ten einde. De rekening volgt. Daar waar je tegenwoordig in Nederland net een drie gangen maaltijd voor hebt in een middelmatig restaurant dineer je hier exclusief. Met alle egards worden we weer door deze toverachtige omgeving met een fantastische ervaring naar boven gereden. Verrassend genoeg hebben ze het zo getimed dat op dat moment onze taxi aan kwam rijden. Overstappen van golfkarretje in de taxi en rijden maar. We komen thuis en zijn wel erg benieuwd waar we toch gegeten hebben. Het was donker en de entourage met borden kon ik niet lezen. Google geeft het antwoord: het is een Ritz-Carlton reserve. Gelukkig zijn we naar ons Balinees huisje gereden, want een kamer hier begint bij € 1200,- per nacht. Langzaam zak ik weg in mijn eigen droom.
-
13 November 2025 - 16:10
Richard :
Selamat makan!
-
13 November 2025 - 19:36
Anita:
Jan gefeliciteerd. Zo te horen is het geweldig geweest. Welterusten
-
14 November 2025 - 13:38
Hans:
Heerlijke verjaardag met exclusief eten en wat een entourage. Zo wil je toch wel elke dag een jaartje ouder worden?
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
