Saba, wonderlijk wonderschoon
Door: Yvonne
Blijf op de hoogte en volg Yvonne
15 Juni 2023 | Bonaire, Windward Side
Saba, wonderlijk wonderschoon
Bij de kleine haven staan de blauwe koffers op de stoep. Een grote brede zwarte auto komt voorrijden. Alleen op de achterzijde een nummerbord. Dat is hier normaal. Het was lastig om vooraf een huurauto te regelen. Op internet was geen verhuurbedrijf te vinden. Met tussenkomst van de eigenaar van de accommodatie is het gelukt. Achteraf werd het ons duidelijk. We droppen de bagage erin en Jan kruipt achter het stuur. Na twintig meter rijden roep ik: ”Wat krijgen we nou?” direct na de eerste bocht verschijnt een verkeersbord langs de smalle weg: een 23% procent helling. De weg kronkelt om de twintig meter naar boven. Het eiland is 13 vierkante kilometer groot. Maar hoog! En daar kun je huizen tegenaan plakken. Met een bevolking van 1900 man en vrouw lukt dat. Al vraag ik mij af waarom op die toppen de witte authentieke huizen staan. En wie heeft al die stenen en bouwmaterialen daar naartoe gebracht. De Alpen zijn peanuts als je dat met dit vergelijkt. Ik kijk mijn ogen uit. Er loopt één doorgaande weg met de naam ‘de weg die niet gebouwd kan worden’.Het heeft dertig jaar geduurd voordat hij, zonder gebruik te maken van machines, in 1963 gereed was. Op het ene uiteinde ligt de kleine haven en op het andere een klein vliegveld. Daar tussen gaat het op en neer. De angst slaat om mijn hart. Maar Jan blijft stoïcijns doorrijden. Een weg terug is er niet. We rijden door een klein dorpje, The Bottom, waar nauwelijks twee auto’s elkaar kunnen passeren. Deze weg kan zo meedoen in het tv programma ‘de gevaarlijkste wegen van de wereld’. Nog nooit hebben we zulke steile hellingen gezien. Maar dit vulkanisch bergeiland is bovenal groen. Het heeft zes eco-zones boven elkaar. Je rijdt van de ene vegetatie naar de andere. Beneden bij zee is het dor en heet. Bij iedere draai, met een veel te brede auto, kijk ik langs het lage stenen muurtje recht de afgrond in. Wat mij betreft stoppen we en zetten we de auto ‘on hold’. Ze bekijken het hier maar. Ik probeer me te focussen op de verrassend mooie afwisselende natuur. Het zijn maar weinig kilometers die we moeten afleggen. Binnen een korte afstand zitten we op 400 meter hoogte en rijden door een tropisch regenwoud. Boven mij zie ik het nevelwoud met metershoge kamerplanten verschijnen. Die je gewoonlijk in een tuincentrum ziet of op de vintage vensterbank. Wat een Pinokkio gevoel krijg ik. En dan staan we dwars op de weg. De navigatie geeft links aan. Maar daar staat de vuilnisophaler met een kleine pickup op een vreselijk steile weg. Er is maar plek voor één auto. Achter ons staat een wagen die de hellingproef goed moet afronden. Gelukkig roepen beide mannen dat we nog even door moeten rijden. Vijftig meter verderop wordt er veel gevraagd van deze benzinemotor. Ik slik. Een helling van wel 60%. Daar bij Arawak appartments moeten we zijn. Met een flinke dot gas en wat geschraap bereiken we het onderkomen. Alles is hier op een onvoorstelbare helling gebouwd. Geheel on- Nederlands.
-
16 Juni 2023 - 00:10
Hans :
Dat worden veel tochtjes met de auto veronderstel ik. Jan is in ieder geval geslaagd voor de hellingproef
-
17 Juni 2023 - 14:31
Richard :
[e-1f44d][e-1f3fb]
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
